آب وقتی از بالای کوه به راه می افتد، آنقدر در مسیر پر پیچ و خم ادامه می دهد تا به جایی برسد که آرام بگیرد، آن جا می تواند برکه، باتلاق و یا دریا باشد و آب تا به آن جا نرسد آرام و قرار نمی گیرد.
به نظرم ما انسان ها هم شبیه به آب عمل می کنیم؛ آنقدر خودمان را به در و دیوار می زنیم تا جایی برای آرامش پیدا کنیم، محل امنی که بتوانیم در آن حال خوب را تجربه کنیم و به خوبی می دانیم که چیزهای موقتی به دردمان نمی خورند و ته دلمان به دنبال آرامش اصیل و واقعی است، برای همین هم پناه بردن به مهمانی، الکل و دخانیات، دین و مذهب، شغل و پول و هر چیز دیگری از این دست به صورت واقعی و عمیق ما را آرام نمی کند! و شاید بسیاری از ما تا پایان عمرمان در جستجوی این آرامش هستیم و اصولاً هم پیدایش نمی کنیم!
برخی معتقدند همین جستجو کردن، معنای واقعی آرامش است و حتی زندگی را رنج کشیدن معنا می کنند.
عده ای خود را به بی خیالی می زنند و تلاش می کنند در لحظه خوش باشند و زندگی را فقط همین لحظۀ حال می دانند.
افراد دیگری هستند که فلسفه وجودی خود را در خیر رساندن به دیگران می دانند و معتقدند آرامش واقعی در این است که بتوانی کار مؤثری برای جامعه بشری انجام دهی.
گروهی هم هستند که باور دارند، انسان برای رسیدن به آرامش در این دنیا به وجود نیامده است و خود را موجی می دانند که آسودگی شان، عدم آنهاست.
و همینطور الی آخر . . .
در واقع همه به نوعی و از دید خود به دنبال یک گمشده ای از جنس آرامش هستند؛ عده ای در این مسیر از برکه ای زیبا سر در می آورند و عده ای هم به باتلاق و مرداب می رسند و . . .
به نظر من هیچ کدام از این گروه ها، اشتباه نکرده اند و اتفاقا شاید بتوان تلاش آنها در زندگی را نیز ارزشمند دانست؛ من هم به دنبال نشان دادن راه مشخص و مطمئنی به شما نیستم اما تا اینجای زندگی، یک چیز را تقریبا متوجه شدم و آن اینکه همۀ ما همین الآن در برکه خود هستیم!
صبر کنید..... لطفاً از دستم عصبانی نشوید و ادامه مطلب را بخوانید:
اگر الآن زندگی شما پر از قهر و جنگ و دعواست
اگر اوضاع مالی بر وفق مرادتان نیست
اگر سلامتتان به خطر افتاده است
اگر از جایگاه شغلی خود راضی نیستید
اگر دوستان اجتماعی تان را نمی پسندید
اگر . . .
این ها همه همان برکه امنی هستند که شما تا اینجای زندگی برای خود ساخته اید! اگر این برکه را دوست ندارید این یک نشانه هست و معنایش این است که شما متعلق به آن برکه نیستید و هنوز باید مسیر پر پیچ و خم رودخانه را ادامه دهید!
نشانه ای که می تواند به شما بگوید الان در جایی که هستی، این همان برکۀ توست، این است که حالتان خوب باشد، این حال خوب، یک حال خوب درونی و عمیق است و به هیچ چیز و هیچ کس به جز خودتان بستگی ندارد، این حال خوب هیچ شرط و پیش نیازی ندارد و اگر هنوز به این درجه از بلوغ در زندگی نرسیده ایم پس باید راه را ادامه دهیم!
ممکن است جلوی راه ما، سدهایی ساخته باشند و موانعی برای مان ایجاد شده باشد، ممکن است در نقطه ای باشیم که نیاز به صبوری و گذشت داشته باشد، ممکن است شرایط مسیر، ما را الان به باتلاقی کثیف و زشت رسانده باشد، اما هیچ کدام از این ها معنایش این نیست که اینجا را برکه نهایی خود بدانیم!
بیایید برکه خودمان را پیدا کنیم، به برکه های همدیگر کاری نداشته باشیم، فقط برکه خودمان را پیدا کنیم، همانجایی که ما را به آرامشی که مد نظرمان هست می رساند؛ این برکه برای یکی ممکن است بودن در کنار خانواده اش باشد و برای دیگری کمک کردن به دیگران و برای یکی دیگر، توسعه و پیشرفت شغلی؛ فقط برکه خود را پیدا کنیم و ببینیم برای رسیدن به آن برکه چه مسیری را باید در پیش بگیریم؟
آیا برکه ما نیاز به ورزش کردن دارد؟ آیا باید مطالعه مان را افزایش دهیم؟ آیا باید دوستان جدیدی پیدا کنیم؟ چه تغییراتی باید در خودمان ایجاد کنیم که بتوانیم راه را ادامه بدهیم؟ و از همه مهمتر اینکه قبل از همه این پرسش ها باید بدانیم برکه امن ما کجاست؟ که اگر این را ندانیم بقیه سوالات، ما را بیشتر گمراه می کنند.
از این بدتر وقتی است که ما اگر ندانیم به دنبال کدام برکه هستیم، آب های دیگر می آیند و ما را با خود به برکه امن خودشان می برند! و ما مجبوریم همه عمرمان را در برکه ای زندگی کنیم که دوستش نداریم و در آن خوشحال نیستیم!
و نکته آخر اینکه قدرت خود را دست کم نگیرید، قطرات آب اگر مستمر کار خود را ادامه دهند، سنگ را سوراخ می کنند! آب راه خودش را باز می کند؛ خیلی از اوقات پیدا کردن چنین قدرتی فقط صبر و پشتکار می خواهد و اگر صبوری و پشتکار به خرج ندهیم یا بخار می شویم و یا زمین ما را می بلعد!
بیایید برکه خودمان را پیدا کنیم
برای رسیدن به آن، مسیرمان را پیدا کنیم
از موانع نترسیم و برای برداشتن آنها از سر راهمان، صبر و پشتکار داشته باشیم.
اگر در این مسیر به یک مربی نیاز دارید و همچنین برای ارسال نظرات خود، لطفاً از لینک زیر استفاده فرمائید.
برچسب:
نویسنده: مینا محمدپور