تمرکز روی یک مهارت

اولین بار که پروفسور فوجیتا را دیدم و بهش گفتم در زمینه مدیریت، مشاوره میدم، پرسید دقیقتر بگو در چه زمینهای؟!
تعجب کردم و گفتم خب مدیریت دیگه! مثل سیستمهای مدیریت، مدلهای تعالی، نظام پیشنهادات، مدیریت استراتژیک و ...
آنچنان قهقهای زد که حسابی جا خوردم و وا رفتم. گفت مگر میشود یک نفر در همه زمینهها متخصص باشد؟! یجورایی خجالت کشیدم و جوابی نداشتم؛ ادامه داد و گفت اگر میخواهی موفق بشی باید از بین همه اینهایی که گفتی یک یا حداکثر دو مورد را انتخاب کنی و تمام تمرکزت را روی همون بذاری.
یاد ضربالمثل قدیمی خودمون افتادم که میگه
همهکاره و هیچکاره
بعد از اون ملاقات با توجه به علاقه شخصیم تصمیم گرفتم فقط در زمینه افزایش بهرهوری نیروی انسانی کار کنم. تا اون موقع حدوداً دویست عنوان آموزشی برای خودم تعریف کرده بودم که رسوندمش به شصت عنوان.
و در زمینه اجرای پروژه هم سه عنوان
مسیر حرکت
نظامآراستگی و
کایزن
را انتخاب کردم که بهصورت تخصصی روی اونا کار کنم.
الان حدود پنج سال از اون زمان یعنی اولین ملاقات من با پروفسور فوجیتا میگذره و من معنای واقعی تمرکز و اهمیتش در رسیدن به هدف را بخوبی لمس کردم.
در جلسه دوم که پروفسور را دیدم گفتم تصمیم گرفتم فقط در زمینه بهرهوری نیروی انسانی کار کنم و هدفمو براش توضیح دادم.
گفت حالا خیلی بهتر شد؛ اما مطمئنم وقتی بزرگتر شدی باز هم متمرکزترش میکنی!
پرفسور هفتاد و پنجساله ژاپنی حدود چهل سال بود که فقط روی نظام آراستگی و کایزن کار میکرد.
امیدوارم روزی به اون بلوغ برسیم که بدونیم برای موفقیت باید یک مهارت و تخصص مشخص داشته باشیم و بتونیم روی اون تمرکز کنیم.
رضاجوشن
برچسبها: پروفسور فوجیتا, رضا جوشن, بهره وری

|+| نوشته شده توسط رضا جوشن در |